بلند داشته . گويند وى را بيمارى دست داد . بعد از چند روز برخاسته وضو ساخت و به جماعت با مريدان خود نماز گذارد و بعد از آن به ذكر كلمهء لا إله الا اللّه مشغول شد . در اثناى ذكر ، تكيه بر يكى از اصحاب خود كرد و گفت : « لا موجود الا اللّه » و جان به جانان داد . قبرش در گازرگاه است در كوه شمالى نزديك به قبر خواجه خيرچه . مولانا درويش احمد گازرگاهى از اصحاب و مريدان شيخ زين الدين الخوافى است و عالم به علوم ظاهرى و باطنى . وفاتش در سال هشتصد و هفتاد و چهار هجرى بود . قبرش در گازرگاه در پايان پاى حضرت خواجه عبد اللّه انصارى قدس سره است . مولانا ابو الخير از اصحاب شيخ الاسلام و المسلمين شيخ زين الدين الخوافى است . بغايت بزرگوار و در طريق تجريد و توكل سردفتر روزگار بوده . و پيوسته به خلوت مىگذرانيد . و ايشان را دو برادر ديگر بود كه آنها نيز اهل حال بودند يكى مولانا شهاب الدين ؛ ديگرى را مولانا خواجه كوهى گفتندى و از اولاد صلبى مولانا حافظ شمس الدين محمدند كه وى نيز از خلفاى شيخ زين الدين الخوافى است . و كرامات بسيار از وى نقل كرده‌اند و قبرش در جنب تربت شاه ابو القيس است در بيرون درب خوش . مولانا درويش على گازرگاهى از مريدان مولانا شمس الدين محمد تبادكانى است و نظرى كه به وى داشته بر هيچ‌كس نداشته . از بزرگى استماع افتاد كه حضرت مولانا عبد الغفور لارى كه از محققان زمان خود بوده مىفرمودند كه : « هرگاه مرا از سخنان